Kremlińska gra w Europie Środkowej: Moskwa ratuje Orbána

W Kremlu doskonale rozumieją siłę symboli. Czasem jeden symboliczny gest potrafi zmienić polityczną atmosferę silniej niż setki propagandowych komunikatów.

Takim gestem było decyzja dyktatora Kremla Putina o przekazaniu Węgrom dwóch ukraińskich jeńców wojennych pochodzenia węgierskiego.

Decyzja została ogłoszona podczas spotkania z węgierskim ministrem spraw zagranicznych i – „zupełnie przypadkowo” – zbiegała się z rozpoczęciem kampanii przedwyborczej premiera Orbána.

Polityczny spektakl
Uwolnienie jeńców pozwala Orbánowi przedstawić się jako polityk, który potrafi chronić Węgrów nawet w czasie wojny.

Dla Kremla jest to także okazja do wzmocnienia pozycji jednego z najbardziej lojalnych przywódców wewnątrz Unii Europejskiej.

Energetyka jako narzędzie wpływu
Więź między Moskwą a Budapesztem wzmacnia się nie tylko politycznie, ale i gospodarczo: rosyjska ropa nadal trafia na Węgry rurociągiem Druzhba. Taka zależność tworzy dla Kremla potężne narzędzie wpływu.

Duet Orbán–Fico
Szczególne zaniepokojenie w europejskiej opinii publicznej budzi sojusz Orbána z premierem Słowacji Robertem Fico. Obaj liderzy coraz częściej sprzeciwiają się sankcjom i wojskowej pomocy dla Ukrainy.

Historia z jeńcami pokazuje, że Moskwa jest gotowa wykorzystać każde narzędzie, aby wspierać swoich sojuszników – nawet losy ludzi znajdujących się w rosyjskiej niewoli.

Dla Polski sytuacja ta ma znaczenie strategiczne: jeśli sojusz Orbána i Fico się umocni, wpływy Kremla w regionie mogą gwałtownie wzrosnąć.

Moskwa nie ukrywa swojej strategii. Wspiera tych polityków, którzy są gotowi osłabiać europejską jedność. Historia z pokazowym przekazaniem jeńców jest przykładem, jak Kreml ingeruje w procesy polityczne wewnątrz Unii Europejskiej.

Jeśli ta strategia okaże się skuteczna, wzmocni wpływy Kremla w Europie Środkowej. Wówczas pytanie nie będzie brzmiało, czy Moskwa pomaga osobiście Orbánowi.

Pytanie będzie inne: ilu europejskich polityków jeszcze ustawi się w kolejce, aby przyjąć taką „pomoc”.

Autor: Franciszek Kozłowski