Jaki na celowniku Żurka! Jest wniosek do PE ws. europosła PiS

Prokurator Generalny Waldemar Żurek przekazał do Parlamentu Europejskiego wniosek o uchylenie immunitetu Patrykowi Jakiemu (PiS) oraz na wyrażenie zgody na jego zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie.

Prokuratura Regionalna w Poznaniu poinformowała, że w śledztwie o sygn. 2007-1.Ds.12.2025 zgromadzono materiał dowodowy, który – zdaniem śledczych – uzasadnia podejrzenie popełnienia przestępstwa przez europosła Patryk Jaki. Sprawa dotyczy okresu, gdy pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości i nadzorował sprawy związane ze Służbą Więzienną.

Według ustaleń prokuratury miał on wydać polecenie skutkujące podjęciem serii decyzji kadrowych wobec jednego z funkcjonariuszy Służby Więziennej, obejmujących m.in. delegowanie, przeniesienie i awans. Śledczy wskazują, że decyzje te zostały podjęte bez spełnienia ustawowych przesłanek, a ich celem było zapewnienie funkcjonariuszowi wyższego uposażenia oraz korzystniejszej sytuacji służbowej.

Prokuratura ocenia, że działania te mogły przynieść funkcjonariuszowi korzyści majątkowe i osobiste, a jednocześnie naruszać interes publiczny poprzez podważenie zasad prawidłowej polityki kadrowej w Służbie Więziennej. Śledczy kwalifikują czyn jako przekroczenie uprawnień i niedopełnienie obowiązków w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej.

W śledztwie Zespołu Śledczego w Prokuraturze Regionalnej w Poznaniu o sygn. 2007-1.Ds.12.2025 zgromadzono materiał dowodowy uzasadniający dostatecznie podejrzenie popełnienia przez europosła Patryka Jakiego przestępstwa przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków, jako funkcjonariusza publicznego – Sekretarzu Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, wykonującego stałe zastępstwo Ministra Sprawiedliwości w sprawach dotyczących Służby Więziennej, w tym w zakresie podpisywania decyzji i postanowień administracyjnych, w ten sposób, że z naruszeniem art. 41 ustęp 1, art. 69 ustęp 1 i 2, art. 70 ustęp 1 i 2, art. 74 ustęp 1, 2 i 3, art. 82, art.157 ustęp 1 i 2 oraz art. 169 ustęp 1 punkt 5 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 roku o Służbie Więziennej wydał Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej polecenie, którego wykonanie realizowało znamiona przestępstwa przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków przez Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, a dotyczyło podjęcia, kolejno po sobie następujących, bezpodstawnych i bezprawnych decyzji personalnych dotyczących funkcjonariusza Służby Więziennej, obejmujących jego delegowanie, przeniesienie z urzędu, oddelegowanie oraz odwołanie z oddelegowania, służących wyłącznie jego mianowaniu na stanowisko Zastępcy Dyrektora Biura Informatyki i Łączności Centralnego Zarządu Służby Więziennej, które zostało powtórnie dla niego utworzone, a tym samym zapewnieniu mu wyższego uposażenia oraz gwarancji powrotu na to lub równorzędne stanowisko po ewentualnym zakończeniu oddelegowania do Ministerstwa Sprawiedliwości, przy czym decyzje awansowe dotyczące tego funkcjonariusza podejmowane były w czasie prowadzonego wobec niego postępowania dyscyplinarnego, czym działał na szkodę interesu publicznego oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i osobistej, tj. o przestępstwo z art. 231 § 2 kodeksu karnego w zw. z art. 12 § 1 kodeksu karnego

— czytamy.

Z ustaleń śledztwa wynika, że decyzje kadrowe podejmowane przez kierownictwo Centralnego Zarządu Służby Więziennej na polecenie Sekretarza Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Patryka Jakiego wobec ustalonego funkcjonariusza Służby Więziennej zostały wydane bez spełnienia ustawowych przesłanek warunkujących zarówno zastosowanie rozwiązań kadrowych przewidzianych dla przypadków uzasadnionych ważnymi potrzebami służby, jak i przyznanie awansu.

W konsekwencji decyzje te naruszały obowiązujące przepisy prawa, skutkując uzyskaniem przez funkcjonariusza Służby Więziennej korzyści osobistej w postaci nieuprawnionego awansu oraz korzyści majątkowej w postaci wyższego uposażenia. Działania te godziły jednocześnie w interes publiczny, podważając prawidłowe, zgodne z prawem i oparte na obiektywnych kryteriach funkcjonowanie polityki kadrowej Służby Więziennej

— podano w komunikacie.

Źródło: wpolityce.pl