Po co było Morawieckiemu przegrane wotum nieufności?”Jak się nie wrzuci piłki, to nie będzie gola”
Fot. Kuba Atys / Agencja Wyborcza.pl
– Wiesz co nas osłabia? Jak o nas nie mówią. Dobrze wiedzieliśmy, że to nie przejdzie. Ważne, że działamy – mówi mi działacz Rozwoju Plus, gdy pytam go o sens z góry przegranego wniosku o wotum nieufności dla rządu.
Spodziewane zwycięstwo Donald Tusk mógł odtrąbić we wtorek (17 listopada) przed godziną 17. Wtedy Sejm odrzucił wniosek posłów klubu Rozwoju Plus o wyrażenie konstruktywnego wotum nieufności wobec rządu. Wnioskodawcy proponowali, by nowym premierem rządu technicznego – jak nazywał go Morawiecki – został Marek Jurek, marszałek Sejmu w trakcie pierwszych rządów PiS w latach 2005-2007.
Za tym, by to on został prezesem rady ministrów, zagłosowało 200 posłów, 242 było przeciw. Aby wniosek Morawieckiego i jego ludzi przeszedł, była potrzebna bezwzględna większość ustawowej liczby posłów, czyli co najmniej 231 głosów.
Po przegranym głosowaniu Jurek stwierdził, że jest zbudowany samym wynikiem głosowania: – We wszystkich pięciu głosowaniach od czasu uchwalenia obecnie obowiązującej konstytucji najwyższym wynikiem, który zmobilizował opozycję, były 164 głosy z poparciem dla wniosku. Dziś padło rekordowe 200 głosów. To miara jednoczenia opozycji. Zachęcam ją do kontynuacji pracy, do przedstawienia wspólnego kandydata, rozmów z wahającymi się posłami koalicji rządzącej i skutecznego zatrzymania tego rządu.
Swoje zaangażowanie nazwał jednak „okazjonalnym” i „misją dobrej woli”. Zawiedziony nie wydawał się też Morawiecki, który w trakcie konferencji w Sejmie podziękował Jurkowi za „podjęcie się tej misji”. – Jesteśmy gotowi do rozmowy z innymi partiami, w tym rządzącymi, zwłaszcza PSL i Polską 2050, by stworzyć najlepsze rozwiązanie na ten czas. Proces wypracowywania kompromisu, wychodzenia z impasu postępuje – ocenił były premier.
Posłowie PSL i Polski 2050 wahają się?
Zawiedziony był tylko tym, że koledzy z niegdysiejszej Trzeciej Drogi nie skorzystali z okazji, by odciąć się od Tuska, mimo że głośno mówią o tym, że działania rządu ws. TK im się nie podobają.
– Daliśmy szansę koalicjantom na wyjście z twarzą. Na to się nie zdecydowali, co nie oznacza, że niebawem się nie zdecydują. Proszę zwrócić uwagę na wystąpienia pana Krzysztofa Paszyka [szefa klubu parlamentarnego PSL – red], który w ogóle nie bronił rządu Donalda Tuska jako takiego, mówił tylko o osiągnięciach ministrów PSL. Myślę, że tam jest coraz większe zrozumienie tego, że ten rząd to jest droga donikąd, a przynajmniej do anihilowania koalicjantów, co się Donaldowi Tuskowi świetnie udaje – mówił mi w Sejmie dzień po głosowaniu nad wotum Krzysztof Szczucki z Rozwoju Plus.Dopytałem, czy w takim razie – kolokwialnie – urabiają PSL-owców, by dołączyli do Morawieckiego. – To nie jest takie urabianie w zaciszu korytarzy, ale takimi narzędziami, jak chociażby ten wniosek, wskazujemy, że jest możliwość zbudowania jakiejś alternatywnej większości, choćby na chwilę, żeby w spokoju przygotować wybory – odpowiedział.
Od ważnego polityka Rozwoju Plus słyszę jednak na offie co innego. Chodzi mu co prawda o drugą część byłej Trzeciej Drogi, czyli Polskę 2050. – Jest kilka osób, które już układają sobie powyborcze życie poza Polską 2050. Rozmawiamy z nimi, ale to osoby, które są krótko w polityce, nie mają doświadczenia, są niestałe. Stawiają warunki, a gdy je realizujemy, jednak się wycofują – opowiada poseł.
To było zagranie na aferę
Zdaniem rozwojowców właśnie po to był ten wniosek – by policzyć szable. – Tydzień wcześniej szanse na sukces oceniałem na kilka procent, ale w dniu głosowania już na jeden, bo było wiadomo, że nie będzie 13 posłów PiS. Więc nie chcieli ryzykować ci członkowie koalicji, którzy się wahali. Razem z nimi, z wszystkimi posłami PiS, z Józefaciukiem [ten ostatecznie zagłosował przeciw, choć podpisał się pod wnioskiem – red.] liczyliśmy na 218 głosów, czyli tylko 13 mniej niż 231 – rachuje mój rozmówca.
Po co więc w ogóle Rozwój złożył ten wniosek, skoro od początku byli świadomi ostatecznej porażki? – To było zagranie na aferę. Jak się nie wrzuci piłki w pole karne, to nie będzie gola. Trzeba próbować – uzasadnia po piłkarsku polityk.
Gdy pytam innego działacza Rozwoju Plus, czy to wotum ich nie osłabiło, a wzmocniło Tuska, odpowiada szybko: – Wiesz co nas osłabia? Jak o nas nie mówią. Dobrze wiedzieliśmy, że to nie przejdzie. Ale mało kogo obchodzi, jak proceduralnie wygląda przegłosowanie takiego wotum, odwołanie rządu. Ważne, że widać, że próbujemy, działamy, a nie tylko gadamy. A PiS będzie musiał karnie podnieść ręce w głosowaniu. Jak będą nas później atakowali, to mówimy: proszę, podjęliśmy działania, by odsunąć rząd Tuska, by stworzyć rząd techniczny, a wy co zrobiliście?
Morawiecki wzmocnił Tuska?
PiS faktycznie atakował. I faktycznie przypisał Morawieckiemu działanie na korzyść rządu. „Ten wniosek pomógł Tuskowi. Poseł Morawiecki zachował się jak niepoważny polityk. Jeśli się idzie na wojnę i składa taki wniosek, to trzeba mieć dobrze policzone szable. Niestety Pan poseł Morawiecki w tak trudnym momencie rzucił koło ratunkowe premierowi Tuskowi. Taka jest smutna prawda” – napisał poseł PiS Michał Wójcik na X. Działacz Rozwoju puka się w czoło: – On powinien się zamknąć po tym, jak ośmieszył protesty wokół trybunału.
Poseł z tego klubu: – To z PiS nie przyszło na głosowanie 13 posłów, więc to oni sprawili, że przepchnięcie tego wotum było jeszcze mniej możliwe.
Szczucki też nie zgadza się z opinią, że przyłożył rękę do wzmocnienia Tuska: – Wskazaliśmy błędy rządu Donalda Tuska, wskazaliśmy niedociągnięcia, niezrealizowane, obietnice i sprawdziliśmy, czy ten rząd ma poparcie. A premier musiał się tłumaczyć.
Dlaczego Marek Jurek?
Rozwojowców pytam jeszcze, dlaczego akurat Marek Jurek. Dlaczego – wzorem PiS i „premiera z tabletu”, czyli Piotra Glińskiego, który w 2013 r. objawił się światu jako kandydat na premiera technicznego – nie chcieli przy okazji wypromować jakiejś nowej, ale swojej postaci? – Było jeszcze parę propozycji, także polityków Rozwoju, ale nie chcieliśmy, by był to ktoś z partii, by się tak kojarzył – tłumaczy jeden z posłów.
Inny mówi więcej: – To było trochę dziełem przypadku. On miał być akceptowalny dla wszystkich na prawicy. Nie miał to być człowiek od nas, żeby nie zrazić ludzi, żeby nie pomyśleli, że chcemy promować kogoś swojego.
Lokalny działacz Rozwoju przypomina mi zatarg sprzed prawie dwudziestu lat. Wówczas Jurek zabiegał o zmianę konstytucji, która miała wzmocnić ochronę życia ludzkiego od momentu poczęcia. Gdy w PiS nie uzyskał poparcia dla tej propozycji, w atmosferze kłótni odszedł z partii. – Liczyliśmy, że być może posłowie PiS ze względu na stary zatarg z Jurkiem wstrzymają się od głosu i będzie można grać, że tak naprawdę nie chcą obalić Tuska. Druga myśl była taka, że przyciągniemy tym twardych katolików, bo wiadomo, jaką Jurek ma u nich renomę – tłumaczy. Krótko: kogoś bardzo oddanego katechizmowi Kościoła.
Szczucki: – On nie miał stać się liderem projektu politycznego. Jesteśmy otwarci w przyszłości także na innych kandydatów, jeżeli chodzi o premiera rządu technicznego. Chcemy po prostu przygotować uczciwe wybory, a nie wykreować kogoś, kto później znajdzie się na listach Rozwoju Plus. Swoich liderów kreujemy w inny sposób.
Co z Pauliną Matysiak?
Jednym z nich być może w niedalekiej przyszłości stanie się Paulina Matysiak. Po odejściu z Razem jako posłanka niezrzeszona współpracuje głównie ze stowarzyszeniem Morawieckiego. W trakcie październikowej konwencji Rozwoju Plus była gościem specjalnym wydarzenia. Już od czasów rządów PiS i ogłoszenia projektu CPK zdarzało się jej współpracować z tym środowiskiem w kwestiach komunikacyjnych.
– Mateusz Morawiecki ma konkretny pomysł na to, jak Polska ma wyglądać. Nie widać kogoś takiego na polskiej scenie politycznej. Jest mi bliżej do Morawieckiego niż do Tuska. Potrzebujemy kogoś, kto przychodzi z pomysłami, zamiast jątrzyć, dokładać do pieca – mówiła mi w trakcie konwencji.
Teraz zagłosowała za wnioskiem Rozwoju Plus ws. wotum nieufności. – Negocjacje trwają, są twarde, ale na takim ludzkim poziomie, jeśli chodzi o wzajemne zaufanie, jesteśmy w bardzo dobrych relacjach – przyznaje poseł Rozwoju, gdy pytam go o to, jak blisko są złowienia polityczki.
– Dla niej nie jest imperatywem, by być w kolejnej kadencji sejmu. Ale jeśli by chciała, to listy Rozwój Plus są jedyną wytłumaczalną dla jej wyborców opcją. Bo do Razem raczej nie będą jej już chcieli przyjąć. Problemem nie są kwestie światopoglądowe, bo u nas jest w takich głosowaniach wolność. Bardziej o to, czy program mieszkaniowy ma być bardziej propopytowy, czy propodażowy. Czy ulżyć młodym przedsiębiorcom dzięki ulgom podatkowym, czy też nie – opowiada mi parlamentarzysta.
Strategia: rozpoznawalność
Od innego członka Rozwoju słyszę, że z przyjęciem Matysiak na pokład problem ma część lokalnych działaczy. Bez wątpienia taki ruch przysporzyłby przyszłej partii Morawieckiego rozgłosu. O to – jak słyszę – toczy się teraz gra.
– Rozpoznawalność, budowanie marki – wymienia moje źródło, gdy pytam o strategię na najbliższe tygodnie. Takie akcje jak wtorkowy wniosek to część tej taktyki. – Cały czas większość wyborców nie wie, kto jest z Rozwoju, a kto nie. Dlatego będziemy nawalać akcje, inicjatywy – dodaje.
W miastach Polski mają też zawisnąć banery, wzmacniające rozpoznawalność logo Rozwoju i samego Morawieckiego jako szefa ruchu. – Nie ma żadnego nowego hasła, ale chodzi o to, by ludzie nas kojarzyli.
Źródło: gazeta.pl
