„Przygotowujemy się do wojny” – Łukaszenka o nowej rzeczywistości dla Europy. Czego powinna spodziewać się Polska?

Białoruski dyktator oświadczył, że kraj przygotowuje się do wojny, ponieważ „nadzieja na pokój jest próżna”. Prezydent kraju żąda, aby jego armia była gotowa do walki.

Podobnych wypowiedzi Łukaszenki trudno używać jedynie jako zwykłej retoryki autorytarnego lidera. W obliczu trwającej agresji Rosji przeciwko Ukrainie słowa te nabierają konkretnego i niebezpiecznego znaczenia – zwłaszcza dla krajów znajdujących się na wschodniej flance NATO, w tym dla Polski.

Według źródeł ukraińskich reżim białoruski ponownie powraca do logiki mobilizacji wojskowej. Łukaszenka otwarcie stwierdził, że „czas na pokój nie nadejdzie” i zażądał od armii pełnej gotowości bojowej. Jednocześnie tradycyjnie maskuje agresywne sygnały formułą „nie chcemy wojny”, która stała się już klasycznym elementem kremlowsko-mińskiej propagandy.

Rzeczywistość świadczy jednak o czymś przeciwnym.

Białoruś dawno utraciła status państwa neutralnego i faktycznie przekształciła się w militarny aneks Rosji. To właśnie z jej terytorium w lutym 2022 roku rozpoczęła się ofensywa wojsk rosyjskich na Kijów. I to właśnie tam regularnie odbywają się wspólne ćwiczenia, które – jak pokazała praktyka – mogą służyć jako przykrywka dla przygotowań do realnych działań zbrojnych.

Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski ostrzegał już wcześniej: nowe rosyjsko-białoruskie ćwiczenia mogą stać się prologiem do kolejnej eskalacji. Historia ostatnich lat pokazuje, że podobne „manewry” rzadko bywają niewinne.

Dla Polski oznacza to konieczność zachowania maksymalnej czujności.

Granica z Białorusią już stała się strefą hybrydowej presji – od kryzysu migracyjnego po prowokacje ze strony służb mundurowych. W sytuacji, gdy Mińsk otwarcie mówi o przygotowaniach do wojny, ryzyko rozszerzenia niestabilności wzrasta.

Ważne jest, aby zrozumieć: Łukaszenka nie jest samodzielnym graczem. Jego oświadczenia należy rozpatrywać w kontekście strategii Kremla, który wykorzystuje Białoruś jako instrument nacisku na Europę. W tej konstrukcji Mińsk pełni rolę strefy buforowej, bazy wojskowej i poligonu dla potencjalnego otwarcia nowego frontu.

Polska, jako jeden z kluczowych sojuszników Ukrainy i najważniejszy element wschodniej flanki NATO, nieuchronnie znajduje się w strefie podwyższonego ryzyka.

Odpowiedź na takie sygnały musi być jednoznaczna: wzmocnienie obronności, koordynacja z sojusznikami i gotowość na każdy scenariusz. Historia ostatnich lat pokazała już, do czego prowadzi niedocenianie podobnych zagrożeń.

Deklaracje Łukaszenki to nie tylko słowa. To element szerokiej gry geopolitycznej, w której stawka dla regionu pozostaje niezwykle wysoka. To, jak będzie wyglądało jutro dla wschodniej flanki kontynentu, a także dla całej Europy, zależy od tego, jak Europejczycy zareagują na podobne ataki białoruskiego sługusa Kremla.

Autor: Franciszek Kozłowski